Skocz do zawartości

  • Zaloguj korzystając z Facebooka      Zaloguj się   
  • Rejestracja

Witaj!

Zaloguj się lub Zarejestruj by otrzymać pełen dostęp do naszego forum.

- - - - -

Welcome to the jungle...


...Amazon jungle.

 

Rok planowania, gromadzenia informacji i zdobywania potrzebnego sprzętu. I wreszcie opuszczamy zimowy szary Londyn, cel: tucunare i przygoda w samym sercu jungli.
Jedyne 12 godzin lotu do Sao Paulo, chwila przerwy i ruszamy do stolicy stanu Amazonas, Manaus. Po 20 minutach krążenia nad miastem, dostajemy informacje ze z powodu burzy jednak nie wylądujemy i lecimy na inne lotnisko. Ostatecznie trafiamy do Santarem i po wielu perypetiach, nocnym lotem wreszcie dostajemy się do miejsca przeznaczenia. Akurat, żeby zdążyć na następny lot... który, tym razem z powodu mgły, też jest opóźniony. Chciało by się powiedzieć… witamy w Brazylii ;)
Czarna rzeka, największa tego typu rzeka na świecie, jak ośmiornica oplata swoimi odnogami las deszczowy. Tysiące wysp, laguny, rzeczki i strumienie, po prostu świetne miejsce, żeby się zgubić i odetchnąć od cywilizacji.

 

Dołączona grafika

 

 

Dołączona grafika

 

 

Dołączona grafika

 

 

Dołączona grafika

 

Jesteśmy! Barcelos, stolica handlu rybkami akwariowymi i główna baza wypadowa wypraw na tucunare. Organizacyjnie odpowiednik naszego powiatu, tylko wielkości jednej trzeciej Polski, a zamieszkały przez 30 kilka tysięcy ludzi, jednym słowem… dziko. Szybki kurs po lokalnych sklepikach wędkarskich, załadunek na statek 'matkę' i ruszamy... tzn. następna doba płynięcia w górę Rio Negro i jednego z jej dopływów.

 

Dołączona grafika

 

 

Dołączona grafika

 

 

Dołączona grafika

 

 

Dołączona grafika

 

 

Dołączona grafika

 

 

Dołączona grafika

 

 

Dołączona grafika

 

Stacja paliw na środku rzeki? Proszę bardzo ;)

 

Dołączona grafika

 

Pobudka o 6 rano, szybkie śniadanie i wędki w dłoń. Dzień na równiku jest dość krótki, a najwyższy czas dobrać się do tych ryb. Marcin jako pierwszy łowi fajna sztukę, ja zaczynam od tucunare borboleta, najmniejszej odmiany peacock bass. Później worek z rybami powoli zaczyna się rozwiązywać.

Dołączona grafika

 

 

Dołączona grafika

 

 

Dołączona grafika

 

 

Dołączona grafika

 

 

Dołączona grafika

 

I pierwsze wrażenie... ryby po wyjęciu z wody są... ciepłe. Temperatura w Rio Negro sięgała 32-34 stopni.

 

Dołączona grafika

 

W czasie pływania, naszym łódkom ciągle towarzysza słodkowodne delfiny ‘Inia’. Niesamowicie inteligentne zwierzęta, w czasie holu ryby trzymają się w bezpiecznej odległości, ale zaraz po podebraniu naszej zdobyczy wpływają pod łódkę. Wypuszczony peacock nie ma szans, wielki wir i ląduje w paszczy delfina. W większości przypadków musimy pływać pod sam brzeg i wypuszczać ryby w zatopione drzewa lub inne zarośla.

 

Dołączona grafika

 

 

Dołączona grafika

 

 

Dołączona grafika

 

Bezkres Amazonii, w którym tak łatwo się zagubić. Nasz statek baza płynął w gore, a my mniejszymi łodziami robiliśmy wypady po dwie godziny drogi w poszukiwaniu miejscówek. Raz nawet udało się trafić na indiańską wioskę w środku jungli.

 

Dołączona grafika

 

 

Dołączona grafika

 

 

Dołączona grafika

 

 

Dołączona grafika

 

 

Dołączona grafika

 

 

Dołączona grafika

 

 

Dołączona grafika

 

 

Dołączona grafika

 

 

Dołączona grafika

 

 

Dołączona grafika

 

Następne dni przyniosły coraz więcej kontaktów z rybami oraz... pozrywane zestawy i połamane wędki. Kolorowe ‘akwariowe’ rybki potrafiły pokazać swoja agresje, sztukę walki w powietrzu i nadzwyczajna sile. Nie dziwie się ze niektórzy mówią na nie ‘słodkowodne GT’.
Szczególnie zapadła mi w pamięci sytuacja, gdy obławiając bezskutecznie rozległą lagunę, usłyszeliśmy potężne uderzenie i cale stado piranii wystrzeliło w powietrze... Niesamowity widok, nasz indianin podekscytowany rzucił ‘big fish’, mnie przebiegło przez myśl: O ja Ciebie... National Geographic!!!

 

Tucunare borboleta (butterfly peacock bass), nawet dublecik się trafił ;)

 

Dołączona grafika

 

 

Dołączona grafika

 

 

Dołączona grafika

 

 

Dołączona grafika

 

Tucunare Paca (speckled peacock bass)

 

Dołączona grafika

 

 

Dołączona grafika

 

 

Dołączona grafika

 

I główny cel wyprawy, dorastający do blisko 30 funtów, Tucunare Açú (Asu). Największa ryba pielęgnicowata świata, znana ze swojej agresywności i waleczności.

 

Dołączona grafika

 

 

Dołączona grafika

 

 

Dołączona grafika

 

 

Dołączona grafika

 

 

Dołączona grafika

 

 

Dołączona grafika

 

 

Dołączona grafika

 

 

Dołączona grafika

 

 

Dołączona grafika

 

 

Dołączona grafika

 

 

Dołączona grafika

 

 

Dołączona grafika

 

 

Dołączona grafika

 

 

Dołączona grafika

 

 

Dołączona grafika

 

 

Dołączona grafika

 

 

Dołączona grafika

 

 

Dołączona grafika

 

 

Dołączona grafika

 

 

Dołączona grafika

 

 

Dołączona grafika

 

Trzeba przyznać ze znajomość okolicy, umiejętność poruszania się po jungli nasi 'piloteiros' mieli opanowane do perfekcji. Wiedza o wszelkich rybodajnych lagunach pochowanych w zakamarkach jungli, zwyczajach ryb, okazała się bardzo przydatna. Mistrzowie wczepiania przynęt, obozowi kucharze, ludzie orkiestra ;) Jednak najbardziej spodobało się nam to, że zawracali łódkę i zbierali każdy śmieć, jaki zauważyli na wodzie. Taka prosta rzecz, a mająca więcej wpływu na środowisko niż kanapowi ekolodzy, których działalność kończy się na wylewaniu żali w internetach.

 

Dołączona grafika

 

 

Dołączona grafika

 

Najlepsze miejscówki wymagały trochę przedzierania się przez las deszczowy. Mocne buty, długie spodnie, żeby tylko przypadkowo nie stanąć na węża, albo jeszcze gorzej na płaszczkę. Powalone drzewa pełne kolców też robiły swoje.
A jednak po dwóch dniach w tropikalnej spiekocie wygrała opcja ‘boso przez świat’… tzn. jungle ;)

 

Dołączona grafika

 

 

Dołączona grafika

 

 

Dołączona grafika

 

Jednak warto było się trochę pomęczyć, ryby i widoki wynagradzały cały wysiłek.

 

Dołączona grafika

 

 

Dołączona grafika

 

 

Dołączona grafika

 

I następny król wody wraca do swoich herbacianych odmętów Rio Negro.

 

Dołączona grafika

 

 

Dołączona grafika

 

W wolnych chwilach udało się strzelić kilka fotek lokalnej przyrodzie. W przerwie obiadowej taki jegomość załapał się na sesje ;)

 

Dołączona grafika

 

 

Dołączona grafika

 

 

Dołączona grafika

 

 

Dołączona grafika

 

Wielbiciel woblerów, dobre 15 minut obserwował nasze powierzchniowe przynęty.

 

Dołączona grafika

 

Amazonski ‘Forfiter’ :D

 

Dołączona grafika

 

Ary było słychać wszędzie, ale nigdy nie siedziały na drzewach blisko wody. Zawsze gdzieś głębiej w jungli.

 

Dołączona grafika

 

Stali goście na lunch. Zaraz po rozbiciu obozowiska, krążyło nad nami cale stado tych padlinożerców. Dawało do myślenia...

 

Dołączona grafika

 

 

Dołączona grafika

 

Jakby ktoś chciał, to mógł spędzić wyjazd tylko na fotografowaniu ptaków lub innych zwierząt. My mieliśmy inne plany ;) Także zdjęcia tylko okazyjnie, jak zdążyło się wyciągnąć aparat z właściwym obiektywem...

 

Dołączona grafika

 

 

Dołączona grafika

 

 

Dołączona grafika

 

 

Dołączona grafika

 

 

Dołączona grafika

 

 

Dołączona grafika

 

 

Dołączona grafika

 

 

Dołączona grafika

 

Hoacyny, bardzo wdzięczne ptaki do fotografowania.

 

Dołączona grafika

 

 

Dołączona grafika

 

 

Dołączona grafika

 

 

Dołączona grafika

 

Oprócz trzech form tucunare, trafiliśmy też wiele przyłowów. Piranie dominowały ilościowo, ale w sumie udało nam się zaliczyć ponad 15 różnych gatunków ryb.

 

Dołączona grafika

 

 

Dołączona grafika

 

 

Dołączona grafika

 

 

Dołączona grafika

 

 

Dołączona grafika

 

 

Dołączona grafika

 

Zastanawialiśmy się, czy pirania da rade odgryźć palca razem z kością, dywagacje skończyły sie, gdy jedna odcięła Ownera ST46 przy moim woblerze. Mała rybka, ale przy uderzeniu potrafi pozgniatać groty w morskich kotwicach.

 

Dołączona grafika

 

I następny przyjemniaczek, Traira, niszczyciel wszelkich przynęt spinningowych. Może mniej znana jak pirania, ale z zębiskami jak wściekły pies.

 

Dołączona grafika

 

 

Dołączona grafika

 

 

Dołączona grafika

 

Arowana, niesamowicie sportowa ryba. Większość walki spędza w powietrzu. W sumie nic dziwnego, znana jest z tego ze poluje na małe ptaki. Potrafi skakać powyżej dwóch metrów i zbierać pożywienie z gałęzi nadbrzeżnych drzew. Lokalnie nazywana małpią rybą lub wodną małpą.

 

Dołączona grafika

 

 

Dołączona grafika

 

 

Dołączona grafika

 

Bicuda, może nie jest super waleczna, ale pięknie atakuje szybko prowadzone przynęty przy powierzchni wody.

 

Dołączona grafika

 

 

Dołączona grafika

 

Oscar, juz typowa akwariowa rybka. Przy swojej wielkość, niesamowicie agresywna i waleczna. Gdyby tak mieć wędki UL, co to by była za zabawa.

 

Dołączona grafika

 

 

Dołączona grafika

 

 

Dołączona grafika

 

Jacunda, piękna, kolorowa, z kolcami na pletwach brzusznych… o czym się przekonaliśmy jak się koledze w rękę powbijały.

 

Dołączona grafika

 

 

Dołączona grafika

 

Łowiliśmy głównie 7 stopowymi wędkami, czyli te 2.13m. Lepsze okazały się wędki 1.80-1.90m, można nimi precyzyjniej poprowadzić powierzchniowe przynęty, które tam używaliśmy. Dwa standardowe zestawy, jedna wędką do mniejszych przynęt i druga, sztywna pala do przynęt typu woodchopper (śmigło).
Multiki lub staloszpulowce, kto co woli. Używałem Daiwy Certate 3000 i BG 4000. Plecionki od 40lb do 60lb, w zależności od stosowanych przynęt. Plus długie przypony z fluorocarbonu, mniej więcej o grubości 0.7mm.
Podstawowy zestaw przynęt: blacha, śmigło i powierzchniowa Perversa.

 

Dołączona grafika

 

Prowadzenie woodchoppera to nie jest lekka robota. Dynamika i dużo zamieszania w wodzie to coś, co tucunare uwielbia. Jednak w ponad 30-stopniowym upale nie dam się tym łowić cały dzień, tak szczerze ciężko tym łowić non-stop przez ponad godzinę ;) Za to brania są niesamowicie widowiskowe.

 

Dołączona grafika

 

Chłopaki z dużym powodzeniem łowili na Perversy

 

Dołączona grafika

 

Akurat nie miałem, ale zastępczo wobler Rapala SubWalk okazał się bardzo skuteczny. Zresztą widać po ‘obrażeniach’.

 

Dołączona grafika

 

 

Dołączona grafika

 

Kiedy ryby nie chciały brać z powierzchni, nieocenione okazały się smukłe wahadłówki. Szczególnie jedna od LuhrJensen i nasza poczciwa Wydra od Polsping. Rysy na blaszce po bliskich spotkaniach z piraniami :D

 

Dołączona grafika

 

 

Dołączona grafika

 

 

Dołączona grafika

 

 

Dołączona grafika

 

I ta przynęta Jaxona, która na każdym wyjeździe daje mi jakaś większą rybę... Patagonia, Amazonia, Syberia, zawsze się na to coś zaczepi.

 

Dołączona grafika

 

Zastanawiacie się jak silne są te ryby? Siedem czy osiem złamanych wędek, dwa uszkodzone kołowrotki. Jeden z moich tucunare odjeżdżał kilka razy po kilkadziesiąt metrów, na zakręconym hamulcu, aż wreszcie zaparkował w podwodnym drzewie. Hamulec całkowicie skręcony, nie dało się bardziej, plecionka 50lb, morski travel Batsona... nie zrobiło to zbytniego wrażenia na rybie. Po dopłynięciu na miejsce, właściwie już myślałem ze po ptakach, czułem tylko zaczep. W tym momencie nasz piloterio wskoczył do wody i zanurkował po lince, i o dziwo ryba ruszyła. Jeszcze dwa krótkie odjazdy i... rozpadł się hamulec w Daiwie BG 4000. Reszta holu metoda ręcznej kontroli linki. A żeby było śmieszniej to nie koniec historii, nasz piloerio łapie rybę za ogon a wtedy agrafka wypina się z przynęty... Do ryb to jednak trzeba mieć szczęście.

 

Dołączona grafika

 

 

Dołączona grafika

 

 

Dołączona grafika

 

 

Dołączona grafika

 

 

Dołączona grafika

 

 

Dołączona grafika

 

 

Dołączona grafika

 

 

Dołączona grafika

 

 

Dołączona grafika

 

Jeszcze zdjęcie grupowe i pogoń za amazońskimi drapieżnikami należy uznać za zakończoną.

 

Dołączona grafika

 

 

Dołączona grafika

 

 

Dołączona grafika

 

Czas na powrót. Wylatujemy z Barcelos w pięknej słonecznej pogodzie... i po piętnastu minutach lotu wpadamy w sam środek burzy, później w następną, a na sam koniec w trzecia. Grad, błyskawice, woda wlewająca się do wnętrza samolotu... kilku kolegów straciło parę lat życia w tej metalowej puszce, tańczącej 'danse macabre' gdzieś tam w chmurach.
Po godzinie lotu lądujemy w Manaus. Największym mieście Amazonii i siódmym największym w Brazylii, do którego można się właściwie dostać tylko droga lotnicza lub wodna. Przede wszystkim mieście, gdzie swego czasu kauczukowi baronowie określenie ekstrawagancja, wznieśli na inny niedościgniony poziom.
Przepiękne kolonialne budynki, mocno nadszarpnięte mijającym czasem, przypominają dawna świetność i kauczukowy boom. Miasto w środku jungli, które zostało wcześniej zelektryfikowane niż większość europejskich metropolii.

 

Dołączona grafika

 

 

Dołączona grafika

 

 

Dołączona grafika

 

 

Dołączona grafika

 

 

Dołączona grafika

 

 

Dołączona grafika

 

 

Dołączona grafika

 

 

Dołączona grafika

 

 

Dołączona grafika

 

Ktoś słyszał o paleniu pieniędzy, bo ma się ich za dużo? Tak, to historie z Manaus. Kauczukowi baronowie prześcigali się ze swoimi pomysłami aż do granic absurdu. Jeśli jeden zakupił sobie wielki jacht, to drugi sprowadził lwy z Afryki, a trzeci kąpał konie w szampanie. Potrafili wysyłać pranie do Paryża, lub pic tylko wodę importowana z Europy, wybudować jedna z największych i najnowocześniejszych oper w środku jungli. Dochody z kauczuku były tak wielkie, że w pewnym momencie w Manaus sprzedawano więcej diamentów niż w całym ówczesnym znanym świecie. Ale nic nie trwa wiecznie…

 

Tekst: Del Toro
Zdjecia: Del Toro, Marcin Ejankowski, Piotr Wisniewski & Marcin Janaszkiewicz




31 Komentarze

Zrobiłeś mi smaka na końcówkę urlopu  :D

    • Del Toro lubi to

" ... Grad, błyskawice, woda wlewająca się do wnętrza samolotu... "

Takie atrakcje to zapewne bardzo ciekawe przeżycie :D

    • Del Toro lubi to
Brawo
    • Del Toro lubi to

Jak zwykle super relacja!  :good:

    • Del Toro lubi to

Piękna przygoda, piękne ryby, piękne zdjęcia a wszystko pięknie zrelacjonowane  :clappinghands:  :good:

    • Del Toro lubi to
Zdjęcie
chlodnica
01 wrz 2019 18:39

Wyprawa super.Pogratulować. :clappinghands:

    • Del Toro lubi to
Zdjęcie
HighRider
01 wrz 2019 18:40

Niesamowita relacja... Pozazdrościć...

    • Del Toro lubi to

Dzieki Panowie. Polecam, bardzo fajna przygoda  :)

Zdjęcie
bartsiedlce
01 wrz 2019 20:31

Graty, ten największy to prawdziwy amazoński byk. Pochwal się rozmiarem tej ryby

    • Del Toro lubi to
Zdjęcie
MarCinFin
01 wrz 2019 22:41
Rewelacyjna przygoda :) Gratuluję :)

Wysłane z mojego HUAWEI VNS-L21 przy użyciu Tapatalka
    • Del Toro lubi to
Zdjęcie
malinabar
01 wrz 2019 22:58

Kapitalna wyprawa , świetny opis i super zdjęcia . Duuużo radochy przy czytaniu i oglądaniu - dzięki Byku  :) ! A swoją drogą obejrzałbym chętnie jakieś ruchome obrazki , sfilmowane równie pięknie jak zrobione fotografie . To byłaby uczta . Może coś się pojawi ?

    • Del Toro lubi to

" ... Grad, błyskawice, woda wlewająca się do wnętrza samolotu... "

Takie atrakcje to zapewne bardzo ciekawe przeżycie :D

 

Jak ktos niespecjalnie lubi latac, a takich mielismy, to faktycznie mial przygode zycia  :D

Grad, zero widocznosci, bujanie po calym niebie, no i ta woda wlewajaca sie do srodka  B) Jak ktos siedzial kolo drzwi to wyszedl caly mokry z samolotu  :ph34r:

    • trout master lubi to

Graty, ten największy to prawdziwy amazoński byk. Pochwal się rozmiarem tej ryby

 

Najwieksze 8-9kg i pod 90cm. Mega waleczne ryby  B)

 

 

Kapitalna wyprawa , świetny opis i super zdjęcia . Duuużo radochy przy czytaniu i oglądaniu - dzięki Byku  :) ! A swoją drogą obejrzałbym chętnie jakieś ruchome obrazki , sfilmowane równie pięknie jak zrobione fotografie . To byłaby uczta . Może coś się pojawi ?

 

Robilem froche filmikow, nawet pare na fejsa powrzucalem, ale glownie z przemieszczania sie po jungli, po zalanym lesie deszczowym itd.

Jak byl czas na lowienie to sie lowilo, a nie krecilo filmy niestety  :D

Paweł,

piękna przygoda, relacja super, rybki dopisały :) . Gratuluję takiej wyprawy  :) .

 

Podziękował za opis i fotki  :)

    • Del Toro lubi to

Foty pierwsza klasa. :good: 

    • Del Toro lubi to

Oczyma wyobraźni widzę te brania z  powierzchni i szalone odjazdy. Palące słonce i to wyjątkowe bicie serca po braniu.

Szalona mieszanka Pawle :)

 

Do diabła z resztą...

 

Zazdroszczę, ech.... :)

    • Del Toro lubi to
Zdjęcie
wilczybilet
04 wrz 2019 09:32

Gratulacje. Świetnie opisana przygoda, super zdjęcia i piękne ryby ;)

    • Del Toro lubi to

Oczyma wyobraźni widzę te brania z  powierzchni i szalone odjazdy. Palące słonce i to wyjątkowe bicie serca po braniu.

Szalona mieszanka Pawle :)

 

Do diabła z resztą...

 

Zazdroszczę, ech.... :)

 

Slonce na wodzie nie bylo takie zle, sama woda tak jak pisalem 32-34 stopnie. 
Gorzej bylo dalej od wody, w drodze powrotnej wyskoczylismy w poludnie do miasteczka. Przeszlismy jakies 100m, wpadlismy do sklepu z klimatyzacja, ochlodzilismy sie przez 10 minut i wrocilismy spowrotem hehehe

 

 

 

Gratulacje. Świetnie opisana przygoda, super zdjęcia i piękne ryby ;)

 

Dzieki!

Chętnie kiedyś tam jeszcze wròcę. Fajnie to opisałeś Paweł. Pozdrawiam z Boliwii....
    • Del Toro lubi to
Zdjęcie
Bartek1978
06 wrz 2019 10:33

Hej,

byłem chyba tydzień po Tobie, zrobiła się pełnia i z rybami nie było szału... Ale łowienie tych ryb to najlepsza wędkarska sprawa jaka mi się przydarzyła.

Najwięcej złowiłem na wtd pepino czy jakoś tak. Brania atomowe;) na pewno tam wrócę

    • analityk i Del Toro lubią to

Hej,

byłem chyba tydzień po Tobie, zrobiła się pełnia i z rybami nie było szału... Ale łowienie tych ryb to najlepsza wędkarska sprawa jaka mi się przydarzyła.

Najwięcej złowiłem na wtd pepino czy jakoś tak. Brania atomowe;) na pewno tam wrócę

 

Czesc, jak byles w tej grupie z Krzyskiem Zielinskim to napewno minelismy sie na 'lotnisku' w Barcelos ;) 

Nawet chwile z nim pisalem i mowil ze juz duzo mniej ryb bylo zlowionych.

Lowienie naprawde emocjonujace, ma rybka troche powera  B)

    • analityk lubi to
Zdjęcie
Bartek1978
06 wrz 2019 11:22

Tak byłem z Krzyśkiem. Oj ma... chociaż ta traira też całkiem niezła. Ogólnie to trzeba tam wrócić

Tak byłem z Krzyśkiem. Oj ma... chociaż ta traira też całkiem niezła. Ogólnie to trzeba tam wrócić

 

Traira jak wsciekly pitbull :D Z wiekszosci przynet robila nam sito, zebiska to one maja nieprzyjemne ;)

Arowany polowiliscie? Bardzo fajne sportowe rybki, wiekszosc walki w powietrzu.

Zdjęcie
Robert Dorado
06 wrz 2019 13:37

Ja trafiłem na nie tylko w jednej lagunie, kompletnie ignorowały woblery ale obrotówką już nie pogardziły. W któreś przynęcie mam zęby payary.

Ja trafiłem na nie tylko w jednej lagunie, kompletnie ignorowały woblery ale obrotówką już nie pogardziły. W któreś przynęcie mam zęby payary.

 

My sporo arowan nalowilismy na wahadelka, czasami po 20 sztuk z jednego miejsca. 

Payare trafilem tylko jedna, mala.